Dwa filmy w ramach MFF "Żydowskie Motywy"

11.12.2017
plakat informacyjny

W ramach 13 -go Międzynarodowego Festiwalu Filmowego "Żydowskie Motywy" w najbliższą środę tj. 13 grudnia 2017 r. o godz. 17:00 zaprezentujemy Państwu dwa dokumenty.

"Echa ze strychu" to kontynuacja dokumentu p.t. "Głosy ze strychu" nakręconego w 1989 przez Debbie Goodstein. W pierwszym filmie autorka pokazała swoją podróż do Polski i na strych, na którym jej matka i 15 innych członków rodziny było ukrytych przez dwa lata podczas Holokaustu. "Głosy" prezentują Sally - ciotkę Debbie - jak mierzy się z trudnymi wspomnieniami i cieniami rzuconymi przez te trudne, strychowe lata. "Echa" rozpoczynają się 23 lata później gdy ciotka Sally ogłasza rodzinie, że po wielu latach lobbowania w Yad Vashem: World Holocaust Center, Jerusalem, ostatecznie Stanisław Grocholski, polski rolnik, który udzielił im schronienia (na swoim strychu) zostanie pośmiertnie odznaczony tytułem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata. Przejęci tym zwycięstwem, strychowi ocaleni oraz ich potomkowie - łącznie 27 osób, podróżują do Polski aby wziąć udział w tej ceremonii. Jednakże podczas uroczystości zadzieje się coś wyjątkowo złego, otwierając głęboką rysę między nimi a rodziną Grocholskich. Przyjezdni (rodzina Debbie) bardzo pragną to naprawić. Prywatne spotkanie z Zosią, najstarszą córką Stanisława, odkrywa nieznane historie ryzyka z zagrożeniem życia, które jej rodzice podejmowali aby zrobić to w co wierzyli, że było słuszne. Wraz z nowo poznanymi wątkami opowiedzianymi przez Zosię, "Echa" stają się naturalnie uzupełniającą częścią do "Głosów..". Dzięki nim pada jasne światło na często przeoczone ofiary, ból i siłę zwykłych ludzi nadzwyczajnego serca.

„Ida i Irena” w reżyserii Piotra Morawskiego opowiada historię Englard, wnuczki cadyka z Piotrkowa. Przeżyła Zagładę (jako Irena Kisielewska) dzięki zakonnicy, siostrze Irenie Szpak, która ochrzciła ją, nauczyła modlitw i ukrywała jej żydowskie pochodzenie. Po wojnie Ida-Irena została doktorem socjologii, jeździła po świecie, zajmowała się metodyką nauczania dzieci wykluczonych. Szukała swojego miejsca, a przede wszystkim próbowała ustalić, kim jest i w co wierzy. Miała w pamięci dziadka, studiowanie Tory, śpiewy na Sukkot i ostatnią wolę ojca. Nie mniej żywe były w niej jednak modlitwy chrześcijańskie, obraz Czarnej Madonny, kolędy, których uczyła się przez cały adwent i ogromna wdzięczność dla siostry Ireny. Po latach wraca do zakonu, w którym się ukrywała.

Zapraszamy,

Czas A.R.T.
Żydowskie Motywy
Muzeum Ziemi Wschowskiej

Źródło:
http://www.echoesfromtheattic.com/
http://jewishmotifs.org.pl/archive-archiwum/2017-2/program/
https://vimeo.com/150444347
http://www.filmpolski.pl/fp/index.php?film=1242223

Publikacja: s.ps